خانه » VOIP » استریسک

استریسک

در جدول زیر می توانید کاربرد کلی هر کدام از فایل های پیکربندی استریسک را مشاهده نمایید :

نام فایل توضیحات
acl.conf ACL مخفف Access Control List می باشد و همانطور که از نام آن پیداست اگر هر ارتباطی بخواهد با Asterisk برقرار شود، می توانیم در این فایل آدرس IP آن را Permit و یا Deny نماییم.
asterisk.conf فایل اصلی تنظیمات عمومی و کلی سرویس Asterisk می باشد.
sip.conf فایل تنظیمات پروتکل sip می باشد. ساخت اکانت، ترانک و سیپ پراکسی از طریق این فایل انجام می گردد.
confbridge.conf برای انجام کلیه تنظیمات مربوط به راه اندازی کنفرانس در سیستم تلفنی از طریق این فایل اقدام می نماییم.
cdr.conf CDR مخفف Call Detail Record می باشد و تنظیمات مربوط به ثبت اطلاعات کلیه تماس های ورودی و خروجی در این فایل انجام می شود. اطلاعات تماس می توانند درون یک فایل و یا یک دیتابیس ذخیره شوند و برای کنترل پرسنل، تهیه آمار تماس ها و همچنین حسابداری تماس ها بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.
say.conf در سیستم های تلفنی، اعداد در هر زبانی دارای یک الگوی منحصر به فرد می باشند که باید بصورت جداگانه تعریف شوند. بصورت پیش فرض Asterisk الگویی برای اعداد فارسی ندارد در نتیجه باید خودمان این الگو را تعریف نماییم. انجام این کار در فایل say.conf امکان پذیر می باشد.
voicemail.conf از این فایل برای انجام تنظیمات مربوط به تعریف صندوق پستی استفاده می گردد.
extensions.conf برای تعریف Dial Plan در استریسک مورد استفاده قرار می گیرد.
users.conf برای تعریف داخلی های سیستم و ترانک ها مورد استفاده قرار می گیرد و پروتکل آن هر نوعی اعم از sip، IAX و یا H.323 که باشد را می توانیم در این فایل تعریف نماییم.
queues.conf برای تعریف صف های انتظار مورد استفاده قرار می گیرد.
iax.conf برای کنترل ارتباطات و تنظیمات پروتکل IAX مورد استفاده قرار می گیرد.
برچسب ها:
پست قبلی
پست بعدی

درباره Maniei

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.علامت دارها لازمند. *

*

رفتن به بالا